Minimalisme, Zero waste

Een zero waste start: hoe begin je?

Mijn man en ik zitten voor onze tent en ik staar wat voor mij uit. Ik heb het boek The Story of Stuff in mijn handen en het is de derde keer dat ik hem in 8 jaar tijd lees. Nog nooit eerder kwamen alle woorden bij mij naar binnen. Ik heb teveel spullen. Ik consumeer te veel. Ik produceer te veel afval. Terwijl ik al jaren denk goed bezig te zijn met vegetarisch (inmiddels veganistisch) te eten en alles netjes te recyclen. Maar niets is minder waar. Want alles wat ik zo netjes recycle, krijgt niet per definitie een nieuw leven. Waar gaat het dan heen? Weg? Maar zoals Annie Leonard, schrijfster van The Story of Stuff zegt: “there is no such thing as away!”

“Ik wil minder afval produceren,” roep ik uit het niets. Mijn man kijkt me aan – inmiddels wel gewend aan mijn plotselinge ingevingen van verandering. “Oké,” is het antwoord en hij gaat verder in zijn boek. 

Ook ik lees verder en voel mij woord voor woord steeds meer geïnspireerd om te veranderen. Ik begrijp dat ik met deze kennis niet meer terug kan naar mijn oude gewoontes. Ik kan niet meer argeloos consumeren.  Ik moet nodig consuMINDEREN.

Eenmaal thuis spookt zero waste nog steeds door mijn hoofd. Ik heb werkelijk waar geen idee hoe ik het kan aanpakken. Mijn hoofd zit zo vol. Vol spijt kijk ik onze kamers door en wat ik voor het eerst zie is SPUL. Ik zie heel veel spul. Waarom heb ik vredesnaam zoveel gekocht?

Ontspullen

De wens om drastisch te gaan ontspullen komt al vrij snel naar boven. Ik heb zoveel spullen en alles geeft rommel. Ik ben dagelijks uren bezig met opruimen en nog meer uren bezig met schoonmaken. Het neemt mijn dag in beslag en ik vind het niet eens leuk. Ik stel voor om de documentaire Minimalism te gaan kijken met mijn man en richting het einde roep ik: “zullen wij gaan minimaliseren?”

Weer kijkt mijn man mij aan en zegt: “oké.”

We worden beide enorm enthousiast. Minder kopen, minder afval, meer wegdoen, meer ruimte. Maar… als ik allemaal spul weg ga doen, dan creëer ik meer afval?

Tja, het spul is er al. Maar ik ben ervan overtuigd dat het mij in de weg staat te genieten van de dag. Immers ben ik de hele dag bezig met opruimen en schoonmaken terwijl ik daar toch zo’n hekel aan heb. We besluiten het grondig aan te pakken. 

Project 50/50

Ons doel is om 50% van onze bezittingen weg te doen. Hieronder verstaan we: doneren, weggeven, verkopen, naar de kringloop of weggooien. 

Geloof me als ik zeg dat ik altijd enorm veel moeite heb met spullen weg te doen. Wanneer ik aan het opruimen ben hoor ik allerlei stemmen in mijn hoofd:

“Nee dit kan nog eens van pas komen!”

“Dit heb je van oma gekregen toen je tien was.”

“Hier heeft iemand geld aan uit gegeven voor JOU!”

“Je bent ondankbaar als je dit weg doet.”

“Bewaar het maar Voor Het Geval Dat!”

Maar niet langer!!! Elk item dat we bezitten wordt uitvoerig geëvalueerd. Bij elk item stel ik een aantal vragen:

  • Heb ik dit ECHT nodig?
  • Gebruik ik het vaak? (Ja: heb ik er meerdere / zijn er andere spullen die hetzelfde doel dienen?)
  • Verwacht ik het de komende tijd nodig te hebben of te gaan gebruiken (kerstspullen gebruik je natuurlijk niet vaak, maar ik wil niet alle kersballen de deur uit gooien)
  • Word ik er gelukkig van?
  • Heb ik er plek voor?
  • Als ik het nu weg zou doen, denk ik er over vijf jaar dan nog over na?

Niet meer kopen!

Met het ontspullen besluiten we ook niet meer (argeloos) te consumeren. We geven onszelf wat nieuwe regels. We kopen niet meer iets nieuws. Wanneer we iets (nieuws) nodig denken te hebben gaan we er goed over nadenken of we het ECHT nodig hebben en wanneer het antwoord toch echt “ja” is, dan kijken we eerst of we het kunnen lenen of tweedehands kunnen kopen. Daarnaast werd het tijd om ook eens te kijken naar onze grootste afvalproducent: de wekelijkse boodschappen!

Alles wat we kopen komt in plastic, karton of glas. Dit moest ook aangepast worden. Vanaf nu willen we zoveel mogelijk verpakkingsloos onze boodschappen gaan doen. 

Bij mijn man gaan direct allerlei belletjes rinkelen: “het moet wel betaalbaar blijven!”

Daar heeft hij een punt. We zwemmen niet in het geld. Mijn man werkt, ik studeer en we hebben drie kinderen. We benne zuunig zoals ze hier in het oosten zeggen (of iets wat er op lijkt, ik kom uit de Randstad dus ik versta ze niet altijd). 

New rules, new challenge, new way of life!

Daar gaan we dan. Zero Waste. Minimalistisch. Plantaardig eten (we zijn grotendeels veganistisch). Budgetvriendelijk. Dit moet toch kunnen? Ik kan dit! Gemotiveerd en enthousiast beginnen we aan deze zoektocht. Niemand die mij goed kent is verbaasd dat ik weer met iets “nieuws” aan kom zetten. Maar toch… ik ben de enige van “mijn soort” die ik ken. Ik heb niemand in mijn nabije omgeving waar ik van kan leren of om informatie kan vragen. Dus open ik een blog. Hier post ik alles wat te maken heeft met onze leefstijl. Ik hoop andere te kunnen inspireren en motiveren. Tegelijkertijd hoop ik ook geïnspireerd en gemotiveerd te worden door anderen. Ik kan namelijk alle hulp gebruiken. 

Dit ga ik doen.

PUNT.

Ik kan dit!

Liefs, Marianne

Zie ook de video over The Story of Stuff voor een verkorte versie.

Wil je meer lezen en op de hoogte blijven? Volg ons dan op Social Media.
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *