Milieu, Zero waste

Zonder plastic geen leven!

Sommige laten het er zo makkelijk uit zien: je gaat boodschappen doen en je neemt je eigen bakjes en zakjes mee. Klinkt simpel, maar de realiteit is absoluut anders. Van rare gezichten tot teleurstellingen in de supermarkt: na een paar weken mijn best doen heb ik al de neiging om de handdoek in de ring te gooien. Waar loop je tegenaan als je plasticvrij wil leven in een klein dorpje?

Elke donderdagmiddag hebben we markt (lees: vijf kraampjes). Je kunt er kaas, vlees, groente/fruit, brood en wat naaigerei halen. De groenteboer kent mij inmiddels als het meisje met haar katoenen zakjes en vinden dit geen probleem. Vorige week durfde ik voor het eerst ook naar de bakker te gaan met mijn katoenen zakken die ik bij de AH had gekocht. Toen ik vroeg of ik gesneden volkoren in mijn eigen zak mocht was zijn eerste reactie “maar natuurlijk!” Echter begreep hij me niet – ik sprak misschien toch in het Chinees, kan gebeuren – en pakte een plastic zakje. Toen het hem duidelijk werd dat ik bedoelde zónder plastic keek hij mij heel vies aan. Hij pakte de gesneden volkoren en wilde die zo in mijn zak leggen. Het brood viel natuurlijk tussen de koeken en ik was zo verbaasd dat ik niet wist wat ik moest zeggen.

“Voor het milieu zeker?” vroeg hij er nog bij en zijn gezicht verraadde dat hij mij maar smerig vond.

“Ik heb ze gewassen hoor,” voelde ik mij genoodzaakt te vertellen.

Ik liep weg en bedacht me dat ik gewoon had moeten weglopen toen dat brood alle kanten op vloog. Niet omdat ik het vies vindt dat er een paar boterhammen tussen de koeken ligt, maar omdat hij mij zo smerig aan zat te kijken. Wat kan hem het schelen dat ik brood in een katoenen zak wil? Ook al was hij smerig. Is toch mijn probleem?

“Nou, die is een klant kwijt,” zeiden mijn man en ik in koor.

Vegaburgers en hummus

Kaas en vlees zou ik gemakkelijk zero-waste en zonder plastic kunnen halen, maar dat eten wij niet. Wel eten we vega(n)burgers en hummus. Deze kan je als supermamma zelf maken, maar aangezien ik geen tijd te veel heb, wil ik dit niet elke dag doen. Ik ontkom er niet aan om dit gewoon in de winkel te kopen. Maar dit zit in plastic en dus heb ik in de week zo een hoop afval. Daar komt bij, als ik vega(n)burgers en hummus zelf ga maken, dan heb ik kikkererwten of andere bonen nodig. En hoe zitten deze verpakt? Juist! In plastic (of blik). Nu kan ik bonen in bulk kopen (dus dat mindert al een hoop plastic, ze zitten in papieren zakken, met een klein plastic raampje) maar om nu 5 verschillende bonen in zakken van 5 kg te kopen gaat me wat ver. Dit heb ik gedaan met de kikkererwten, zwarte bonen en groene erwten, maar ik varieer graag met kidneybonen, witte bonen, spliterwten, rode linzen, berglinzen, bruine linzen, gele spliterwten, adukibonen en noem maar op.

Homemade vegan burgers met bonen – zo lekker! Iets meer werk dan kant-en-klaar maar zeker de moeite waard (recept).

Chips, chocolade en andere zooi

“Nee ik eet geen chips, chocolade, koek of snoep. Ik eet alleen maar fruit tussendoor, ik ben super gezond.”

Zou je mij NOOIT horen zeggen. Oké ik eet vrij weinig koek, snoep nauwelijks en heb geen chocoladeverslaving. Maar om nu te zeggen dat ik nooit snack… dan zou ik liegen. Af en toe wat chips op de bank tijdens een leuke serie, of een stukje chocolade gewoon omdat het kan… Waarom niet?

Nou, omdat het allemaal verpakt zit in plastic zooi!?

“Maar dan maak je toch zelf chips?” zei een vrouw laatst toen we in een restaurant zaten en ik vertelde dat we plastic aan het minderen waren. “Dat deed mijn moeder vroeger ook.”

Ik keek haar verbaasd aan. Blijkbaar heb ik tijd om aardappels te wassen, te snijden en mega dunne plakjes, de oven aan te zetten en 3 uur te wachten tot de plakjes aardappel lekker droog en knapperig zijn. Ook al maak ik een bakplaat vol, er blijft weinig chips over want ze krimpen en het is niet genoeg voor mij alleen laat staan als ik het moet delen met mijn man.

Onze (bijna) zero waste oplossing: zelf popcorn maken. De popcorn kopen we in bulk (dus minder afval) en het is zoveel lekkerder dan popcorn uit de winkel!

Plantaardige melk en halvarine

In de buurt hebben we een melktap waar we koeienmelk kunnen halen. Dat zou mooi zero waste zijn natuurlijk, maar wij drinken geen koeienmelk. In plaats daarvan drinken wij een plantaardig alternatief en op dit moment is dat sojamelk. Maar dit komt in een pak waar plastic voor wordt gebruikt.

Waarom maak je dan niet zelf plantaardige melk?

Er zijn veel veganisten / zero wasters die dit doen, maar it beats the purpose for me want ik maak gebruik van de melk omdat het een makkelijke bron van calcium is. Zelf maken is wellicht budget-vriendelijk en zero waste, maar er zit geen calcium aan toegevoegd. Ik heb een tijdje zelf havermelk gemaakt met sesamzaadjes (hier zit wel calcium in) maar dat dronken mijn kinderen niet op.

Ook smeren wij ons brood met halvarine en ik zie het niet zitten om zelf “boter” te maken van zero waste alternatieven – het is gewoon te veel werk. Maar eigenlijk wil ik toch naar een zero waste alternatief toe. Dus als iemand tips heeft! Ik houd mij aanbevolen.

Langzaam maar zeker bannen we het plastic uit.

Conclusie

Je ontkomt niet aan een beetje plastic in Nederland. Kleine stapjes zijn ook stapjes! Wij proberen elke keer weer iets te veranderen en dat gaat goed maar we zijn er nog lang niet! Gelukkig komen er steeds meer alternatieven voor zero waste die ons kunnen helpen en daar ben ik heel blij mee.

Wil je meer lezen en op de hoogte blijven? Volg ons dan op Social Media.
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *